Çocuklarda Mizaç Nedir? Ebeveynler Nasıl Yaklaşmalı?

“Ağlama” demek çoğu zaman çocuğu sakinleştirmekten çok, o anı hızla bitirmek istemekten doğuyor olabilir. Peki çocuğun ağlamasına eşlik etmek neden onu susturmaktan daha iyileştirici olabilir?

Çocukların arkadaşlık hikâyesi yetişkinlerinkinden farklı olarak çoğunlukla bir cümleyle değil, bir hareketle başlar. Bir topun peşinden birlikte koşarken, yanlışlıkla çarpışıp gülüşürken ya da hiç konuşmadan aynı oyunun içinde kalabildiklerinde… Aralarındaki bağ, kelimelerden önce kurulur. Çünkü çocuklar çoğu zaman ilişkiyi anlatmakla zaman kaybetmez; onu yaşar.

“Veli toplantılarında anlatılan çocukla bizim evde gördüğümüz çocuk aynı değil” der bazen ebeveynler görüşmelerde. Okulda ne kadar kolaysa evde o kadar zor diye tanımlarlar bazen çocuklarını. Arabanın bagajında tüm gün çalkalanan asitli içecek gibi eve gelip kapağı açarsınız ve fooşşşş, üstünüz başınız her yeriniz batar. Peki neden böyle olur?

Oyunlarda hile yapan bir çocukla karşılaştığınızda gerçekten neye müdahale ediyorsunuz: kurala mı, duygulara mı? Hile çoğu zaman sadece kazanma isteği değil; kaybetme deneyimiyle baş etme çabasıdır. Davranışın arkasındaki ihtiyacı görmeye hazır mısınız? Gelin, hileyi cezalandırmadan önce ne anlattığına birlikte bakalım.

Çocuklar karanlıktan, yalnızlıktan ya da görünmeyen varlıklardan korkabilir. Bu korkular çoğu zaman zayıflığın değil; gelişen zihnin ve duygusal kapasitenin işaretidir.