ALEM TALKS! AHMET GÜNEŞTEKİN & BALÇİÇEK İLTER

 

 

 

 

<svg height="50px" version="1.1" viewbox="0 0 60 60" width="50px" xmlns="https://www.w3.org/2000/svg" xmlns:xlink="https://www.w3.org/1999/xlink"><g fill="none" fill-rule="evenodd" stroke="none" stroke-width="1"><g fill="#000000" transform="translate(-511.000000, -20.000000)"><g><path d="M556.869,30.41 C554.814,30.41 553.148,32.076 553.148,34.131 C553.148,36.186 554.814,37.852 556.869,37.852 C558.924,37.852 560.59,36.186 560.59,34.131 C560.59,32.076 558.924,30.41 556.869,30.41 M541,60.657 C535.114,60.657 530.342,55.887 530.342,50 C530.342,44.114 535.114,39.342 541,39.342 C546.887,39.342 551.658,44.114 551.658,50 C551.658,55.887 546.887,60.657 541,60.657 M541,33.886 C532.1,33.886 524.886,41.1 524.886,50 C524.886,58.899 532.1,66.113 541,66.113 C549.9,66.113 557.115,58.899 557.115,50 C557.115,41.1 549.9,33.886 541,33.886 M565.378,62.101 C565.244,65.022 564.756,66.606 564.346,67.663 C563.803,69.06 563.154,70.057 562.106,71.106 C561.058,72.155 560.06,72.803 558.662,73.347 C557.607,73.757 556.021,74.244 553.102,74.378 C549.944,74.521 548.997,74.552 541,74.552 C533.003,74.552 532.056,74.521 528.898,74.378 C525.979,74.244 524.393,73.757 523.338,73.347 C521.94,72.803 520.942,72.155 519.894,71.106 C518.846,70.057 518.197,69.06 517.654,67.663 C517.244,66.606 516.755,65.022 516.623,62.101 C516.479,58.943 516.448,57.996 516.448,50 C516.448,42.003 516.479,41.056 516.623,37.899 C516.755,34.978 517.244,33.391 517.654,32.338 C518.197,30.938 518.846,29.942 519.894,28.894 C520.942,27.846 521.94,27.196 523.338,26.654 C524.393,26.244 525.979,25.756 528.898,25.623 C532.057,25.479 533.004,25.448 541,25.448 C548.997,25.448 549.943,25.479 553.102,25.623 C556.021,25.756 557.607,26.244 558.662,26.654 C560.06,27.196 561.058,27.846 562.106,28.894 C563.154,29.942 563.803,30.938 564.346,32.338 C564.756,33.391 565.244,34.978 565.378,37.899 C565.522,41.056 565.552,42.003 565.552,50 C565.552,57.996 565.522,58.943 565.378,62.101 M570.82,37.631 C570.674,34.438 570.167,32.258 569.425,30.349 C568.659,28.377 567.633,26.702 565.965,25.035 C564.297,23.368 562.623,22.342 560.652,21.575 C558.743,20.834 556.562,20.326 553.369,20.18 C550.169,20.033 549.148,20 541,20 C532.853,20 531.831,20.033 528.631,20.18 C525.438,20.326 523.257,20.834 521.349,21.575 C519.376,22.342 517.703,23.368 516.035,25.035 C514.368,26.702 513.342,28.377 512.574,30.349 C511.834,32.258 511.326,34.438 511.181,37.631 C511.035,40.831 511,41.851 511,50 C511,58.147 511.035,59.17 511.181,62.369 C511.326,65.562 511.834,67.743 512.574,69.651 C513.342,71.625 514.368,73.296 516.035,74.965 C517.703,76.634 519.376,77.658 521.349,78.425 C523.257,79.167 525.438,79.673 528.631,79.82 C531.831,79.965 532.853,80.001 541,80.001 C549.148,80.001 550.169,79.965 553.369,79.82 C556.562,79.673 558.743,79.167 560.652,78.425 C562.623,77.658 564.297,76.634 565.965,74.965 C567.633,73.296 568.659,71.625 569.425,69.651 C570.167,67.743 570.674,65.562 570.82,62.369 C570.966,59.17 571,58.147 571,50 C571,41.851 570.966,40.831 570.82,37.631"></path></g></g></g></svg>

Bu gönderiyi Instagram'da gör

 

 

 

 

 

 

 

 

 

@bbalcicekilter ve @ahmetgunestekin ile konumuz sanatın iyileştirici gücü! #sanat #art #ahmetgunestekin #balcicekilter #alemtalks

ALEM dergisi (@alemdergisi)'in paylaştığı bir gönderi (<time datetime="2020-06-06T15:38:46+00:00" >6 Haz, 2020, 8:38öö PDT</time>)

Balçiçek İlter: Ben her daim sanatın iyi geldiğini düşünüyorum. Bu süreç bize bunu daha da iyi anlattı galiba. Sana da sorayım: Sanat iyi gelir mi?

Ahmet Güneştekin: Bence onun örneklerinden biri benim. Dizimden ameliyat olduğumda üç ayda ayağa kalkar, bastonları atarsın dediler. Ben bir ayda attım. Bir buçuk ayda tamamen yürümeye başladım. Çünkü sürekli sanatla iç içe olduğunuz zaman, unutuyorsunuz birçok şeyi. Sanatın insanları nasıl ayakta tuttuğunun çok örneği var. Matisse’in, Renoir’ın, Picasso’nun, Dali’nin neredeyse bir asırlık hayatları olduğunu biliyoruz. Bu insanlar son dönemlerine kadar üretmişler. Büyük üstat Yaşar Kemal 90 yaşını devirmişti ve vefatından 45 gün önce hastanede elimi sıkıp “Yakında çıkıyoruz ve muazzam bir yeni roman yazacağım” diyecek kadar kendini sanata adamıştı. Çok örnek var. En canlı örneklerden biri benim. Senin sağlık programında anlatmıştım. Burada da anlatayım. 96 yılında ağabeyimi mide kanserinden kaybettim. O dönemde çok üzüldüm, hastalandım, mide kanamaları geçirdim. Bir müddet tedavi gördüm. O dönem sanatla değil, ticaretle uğraşıyordum. Bir minübüsü karavana çevirip altı yıl boyunca Anadolu’yu gezdim. Resim yaptım. O süreçte bir tane bile ilaç içmedim. Tedavim sanat ve doğaydı. Hayatımın en güzel dönemiydi.

B.İ: Anadolu’da bir tabir vadır: El vermek. Senin tedavi sürecin sanatla oldu. Sen bir de el verir gibi çocuklara bulaştırdın bunu. Kaç çocukla buluştun? Sen o çocukların hayatlarına resim soktun.

A.G: Geçen 23 Nisan’da bir video paylaştım. Çocuklarla gerçekleştirdiğim etkinliklerden bahseden bir videoydu. 1000’e yakın ilçede etkinlikler geçekleştirdim. Çok fazla çocukla atölye çalışması yaptım ve bunların çoğunun resimleri benim arşivimde duruyor. O çocukların hepsi belli ki iyi insanlar olmuşlar. Hepsi hala bir şekilde sanatla ilgileniyorlar. Benim çocukluğum Batman’da zor geçti. Batman benim için çok özel bir yer, doğduğum şehir. Mahallemizde farklı kültürlerden insanlar vardı. Çok kültürlü bir yapının içinde büyümek bir sanatçı adayı için büyük bir şans. Ben her zaman kendi kültürümden beslenmiş bir sanatçıyım.

B.İ: Kolay bir coğrafyada yetişmedin. Ayrıca baban işçi, annen ev hanımıydı. Nasıl oldu da bu kadar başarılı bir sanatçı oldun?

A.G: Ben annemin yedi çocuğundan biriydim. Babam işçi maaşı ile bütün çocuklarını okuttu. Anadolu’da genelde bütün sermaye akıllı erkek çocuğuna akıtılır. Bizde öyle bir şey yoktu. Babam çok adil bir adamdı. İkisi de okuyamadığı için çocuklarının okumasını istediler. Çok büyük fedakarlık gösterdiler. Şımarıklık yaşamadım. Hep söylerim: Yokluk erken olgunlaştırır. Biz aslında zengindik. Çünkü mutluyduk. Resim yapardım. Babam teşvik eder, kağıt toplardı. Bir dönem düşünün ki bir evde yedi çocuk okula gidiyor. Ben resim yapıyorum, çok kağıt harcıyorum. Akrabalar babama “Resim yapıyor, günahtır” derlerdi. Fakat meslek olarak sanatçı olmayı düşünmemiştim. Ben 36 yaşında ilk sergimi açtım. Hiçbir şey için geç değil.

B.İ: Yeni nesil senin ve senin gibilerin açtığı kapıdan daha rahat geçecek diye düşünüyorum. Bu iyi bir şey aslında. Değil mi?

A.G: Çok değil aslında. Çabalamazsanız kolay olmuyor. Zaman zaman bazı insanlar çıkış yapabiliyor ama o popülerliğin altını kalıcı bir şekilde doldurmanız gerekiyor. Geleceğinizi güçlendirmeniz gerekiyor. Hiçbir şey kolay olmuyor. Sadece bu işi başarmış insanların biyografilerini inceleseler, yeni nesil gençler zorlukların insanlara neler kattığını görürler. Bu süreçte bile ben saat beşte başlayıp ortalama 13-14 saat çalışıyorum. Yoğun projeler olduğunda tatil bile yapmıyorum. İnsanlar bazen asosyal olduğumu düşünüyorlar ama ben çok sosyal bir insanım. Ama önceliğim işim. Başarı bencil bir istek aslında. İnsan başardıkça daha çok şey istiyor. “İşimi ben nasıl iyi yapabilirim?” diye düşünmeli ve bir satranç oyuncusu gibi gelecek hamlelerinizi planlamalısınız.

B.İ: Sen resimle başladın, sonra enstalasyon ile devam ettin. Başka alanlarla da ilgilenmeyi düşünüyor musun?

A.G: Bu yıl bronz heykeller ve mozaikler yapıyorum. Oldukça şaşırtıcı işler çıkıyor. Bu süreçte oldukça sorgulayıcı, oldukça eğlenceli işler yapıyorum. Sanat o kadar kolay değil. Yetenekli olmanız yetmiyor. Yaratıcı olmanız gerekiyor. Yaratıcılık ise zamanla, öğrenerek oluyor. Farklı disiplinlerden beslenmeniz ve çok çalışmanız gerekiyor. En iyi okul ve en iyi öğretmen insanın bizzat kendisidir. Bugün bu yayında bile birbirimize birçok şey öğrettik.