Anneliğin İzinde: Ezgi Yıldız Kefeli

Bazı hayatlar başarıyla akıyor gibi görünse de; asıl denge o akışın arkasında nasıl kurulduğunda saklı çoğu zaman. Mercedes-Benz Pazarlama ve Kurumsal İletişim Grup Müdürü Ezgi Yıldız Kefeli ile beyaz yakalı hayatın görünür temposu ile anneliğin daha sessiz, daha derin ritmi arasındaki mesafeyi konuşuyoruz.

Çalışan bir kadın olmaktan çalışan bir anne olmaya geçtiğiniz dönemi bugün nasıl tarif edersiniz?

Bu geçişi tek kelimeyle tarif etmem gerekirse: "genişlemek." Çünkü hayatım sadece rol olarak değil, duygu olarak da genişledi. Eskiden iş hayatımda yoğunluk, sorumluluk ve hedefler vardı. Ama annelikle birlikte o yoğunluk bir anlam kazandı. Artık sadece yetişmem gereken işler değil, yetişmek istediğim bir hayat var. Tabii ki bu geçiş aynı zamanda bir yüzleşmeydi. Kontrol edebildiğimi sandığım birçok şeyin aslında kontrolümde olmadığını, ama buna rağmen hayatın daha da güzelleşebileceğini gördüm. Bugün dönüp baktığımda şunu net söyleyebilirim: Annelik beni yavaşlatmadı, daha anlamlı bir hızda yaşamayı öğretti.

Beyaz yakalı bir düzen içinde çocuk büyütmenin sizin için en zor tarafı ne oldu?

En zor tarafı, görünmeyen yükün ağırlığı oldu. Toplantılarımın yazdığı ajanda kadar, zihnimde taşıdığım görünmeyen bir ajanda da var. Bir yanda strateji, ekip, kararlar... Diğer yanda "acaba iyi mi?", "yeterince yanında mıyım?", "bugün nasıl hissetti?" gibi hiç bitmeyen sorular. Beyaz yakalı annelikte asıl zorluk zaman değil; zihinsel bölünmüşlük. Ama zamanla şunu öğrendim: Mükemmel olmak yerine orada gerçekten var olmak çok daha değerli.

"Her şeye yetişmek" fikri özellikle çalışan anneler üzerinde ayrı bir baskı yaratıyor. Siz bu baskıyla nasıl başa çıkıyorsunuz? Sizce çalışan annelik gerçekten bir denge meselesi mi, yoksa daha çok sürekli yeniden kurulan bir akış mı?

Eskiden dengeyi bulmam gerektiğini düşünürdüm. Şimdi biliyorum ki denge sabit bir nokta değil. Çalışan annelik de sürekli yeniden kurulan bir akış. Bazı günler iş öne geçiyor, bazı günler annelik. Önemli olan her anı kusursuz yapmak değil, o anın içinde gerçekten olmak. "Her şeye yetişmek" fikri ise çoğu zaman bir yanılsama. Ben artık her şeye yetişmeye çalışmıyorum, gerçekten önemli olanlara bilinçli olarak yetişiyorum.

Anne olmak sizi profesyonel olarak nasıl dönüştürdü?

Anne olmak beni daha güçlü değil, daha gerçek bir lider yaptı. Eskiden kararlarım daha analitikti, şimdi daha bütünsel. Empati, sezgi ve sabır kaslarım hiç olmadığı kadar gelişti. Ayrıca önceliklendirme konusunda radikal bir netlik kazandım. Gerçekten önemli olmayan hiçbir şey artık zamanımı almıyor. Kısacası annelik beni daha sert değil, daha derin bir lider yaptı.

Tersinden bakarsak, yıllardır iş hayatının içinde olmanız anneliğinizi nasıl şekillendirdi?

İş hayatı bana disiplin, yapı ve sorumluluk verdi. Bunu anneliğime taşıdım. Ama en önemlisi şu oldu: Çocuğuma sadece bir anne değil, kendi ayakları üzerinde duran bir kadın modeli sunuyorum. Onun beni çalışırken görmesi, üretirken görmesi, karar alırken görmesi... Bence bunlar da başlı başına bir eğitim.

Başarı kavramı annelikten sonra sizde nasıl değişti?

Eskiden benim için başarı daha çok sonuç odaklılık demekti. Şimdi ise hem sonuç hem de anlam odaklı yaklaşıyorum başarıya. Artık başarı benim için sadece neyi başardığım değil, kim olarak başardığım. Ve belki de en önemlisi, iş hayatında kazandığım başarıların, kızımın gözündeki yerimden daha büyük olmadığını çok net bir şekilde biliyorum.

Mercedes-Benz gibi köklü ve güçlü bir markanın pazarlama ve kurumsal iletişiminin başında olmak; aynı anda strateji, temsil, hız ve tutarlılık gerektiriyor. Bu profesyonel reflekslerin annelikle kesiştiği ya da ayrıştığı noktaları siz nasıl tarif edersiniz?

Profesyonel hayatta hız, netlik ve tutarlılık çok kritik. Annelikte ise esneklik, sezgi ve sabır. Ama aslında bu iki dünya sandığımızdan daha çok kesişiyor. Örneğin; liderlikte de annelikte de en önemli şey: güven kazanmak, güven yaratmak. Fark şu; iş hayatında güven performansla kurulur, annelikte ise koşulsuzlukla.

Otomotiv dünyası çoğu zaman performans, kontrol ve hareket fikri üzerinden okunuyor. Annelik, bu kavramlara bakışınızı nereye taşıdı?

Performans ve kontrol kavramlarına daha insani bakıyorum artık. Çünkü annelik bana şunu öğretti; hayatta en değerli şeyler kontrol edilebilir değil. Bu da iş hayatında beni daha esnek, daha anlayışlı ve daha gerçekçi yaptı.

Hız ve performans odaklı bir sektörde çalışırken, annelik size yavaşlamak, seçmek ya da önceliği yeniden tanımlamak konusunda bir şey öğretti mi?

Evet ama aslında daha doğru ifade şu; annelik bana seçmeyi öğretti. Artık her şeye aynı hızda koşmuyorum. Neye hızlanacağımı, nerede yavaşlayacağımı biliyorum. Bu da hem işte hem özel hayatta bana daha güçlü bir netlik sağladı.

Bugün kurumların çalışan annelere yaklaşımında sizce en çok neyin değişmesi gerekiyor? En çok değişmesi gereken şey bakış açısı. Çalışan anneler "zorlanan" değil, çoklu beceriler geliştirmiş güçlü bireyler. Kurumların ve kurum çalışanlarının da bunu böyle görmesi gerekiyor. Esneklik bir ayrıcalık değil, bir ihtiyaç. Çalışan bir anneye güvenildiğinde, o sadece işini değil, sadakatini de getirir. Ben bu anlamda çok şanslı olduğumu düşünüyorum. Çünkü içinde çalıştığım kurum, Mercedes-Benz, sunduğu aile ortamıyla, huzurlu, güvenli çalışma atmosferi ile hem anneleri hem de kadınları kapsayan, onlara saygı duyan bir güven kültürüne sahip.

Anne olduktan sonra kendinize dair sizi en çok şaşırtan şey ne oldu?

Ben hep sevgi dolu bir insandım ama anne olmadan önce birini bu kadar çok sevebileceğimi bilmiyormuşum, bunu gördüm. Bu yüzleşme ile birlikte aynı anda bu kadar güçlü ve de bu kadar kırılgan olabilmek beni şaşırttı açıkçası.

Bunca rolün içinde sadece "siz" olarak kalabildiğiniz alan ne? Kısa anlar. Bazen bir kahve içerken, bazen sessizlikte... Ama en çok da kendimle temas ettiğim, içime döndüğüm o küçük anlar. Artık şunu biliyorum: "Ben" iyi olursam, her rolüm daha iyi oluyor.

Anne olmadan önceki kendinize bugün bir cümle söyleyebilseydiniz, ne söylerdiniz?

Başarılı biri olarak değil, yanında hissettiren biri olarak. Onu seven, onu anlayan, ona alan açan... Ama aynı zamanda kendi hayatını da cesurca yaşayan bir kadın olarak.

Çocuğunuzun sizi ileride nasıl hatırlamasını istersiniz?

Başarılı biri olarak değil, yanında hissettiren biri olarak. Onu seven, onu anlayan, ona alan açan... Ama aynı zamanda kendi hayatını da cesurca yaşayan bir kadın olarak.